Hij vond een manier om de flessen te versterken: hij zette ze eerst in de koelkast, sloot ze snel af en legde ze vervolgens in de zon. Door het temperatuurverschil zette de lucht binnenin uit, waardoor de flessen flexibeler werden – ze zonken niet onder de waterdruk.
Vervolgens ging hij over tot het in elkaar zetten van de constructie. Hij verbond de flessen vier aan vier, waardoor dichte vierkanten ontstonden. De halzen van de flessen wezen allemaal dezelfde kant op, wat de stabiliteit van de basis garandeerde.
