Claire kwam binnen.
Achter haar stonden twee politieagenten.
“Gelukkig maar,” zei ze meteen, haar stem trillend alsof ze het geoefend had. “Ze heeft weer een aanval. Ik denk dat ze opgenomen moet worden – ze is een gevaar voor zichzelf.”
Dit was haar laatste zet.
Als ze haar geloofden, zou ik verdwijnen in een instelling – en zou niemand ooit meer iets van me horen.
Maar Claire maakte één fout. Ze dacht dat ik helemaal alleen was.
De verpleegster – op haar badge stond Emily – stapte naar voren.
Agenten, allereerst moeten jullie dit zien.”
Ze tilde voorzichtig mijn mouw op…
LAATSTE DEEL 👇👇
