Als je vroeger auto reed, weet je het vast nog: dat kleine knopje of hendeltje op het dashboard dat je even moest bedienen voordat de motor netjes aansloeg. Tegenwoordig kom je het bijna niet meer tegen, maar destijds hoorde het bij veel auto’s. We hebben het over de choke.
Wat hield de choke in?
Bij oudere benzineauto’s zat een hulpsysteem dat het starten van een koude motor makkelijker maakte. Zo’n motor heeft bij lage temperatuur een rijker mengsel nodig om aan de praat te komen. Met de choke verrijkte je het mengsel tijdelijk met extra brandstof.
Vaak was het een uittrekknop op het dashboard. Je trok ’m naar je toe voordat je startte. Werd de motor warm, dan duwde je de choke stapje voor stapje weer terug.
Waarom had je die choke nodig?
Vroegere motoren misten de slimme elektronica die tegenwoordig vanzelf het juiste brandstof-luchtmengsel regelt. Daardoor moest je het handmatig doen. Met de choke startte een koude motor makkelijker en sloeg hij niet direct af.
Zeker in de winter kon je bijna niet zonder. Zonder choke kostte starten soms meerdere pogingen.
Een gewoonte bij het starten
Ik adopteerde een zestienjarig meisje om de wens van mijn overleden echtgenoot te vervullen – een paar dagen later fluisterde ze: ‘Het is tijd dat je ontdekt wie je man werkelijk was.’
Mijn zwager leende elf jaar lang geld van ons. Toen mijn man het terugvroeg, gaf hij ons een map met de aantekening ‘Volledig betaald’.
De laatste wens van mijn vader was dat ik zijn garage voor de hele familie zou openen – wat we binnen aantroffen, deed mijn broer bleek worden.
Ontdooi je vriezer zonder de stekker eruit te trekken: de gegarandeerde manier om ijsvorming vaarwel te zeggen.
De doornige appel, een giftige schoonheid die de geest vertroebelt.
