Voor Vincent Croiset is een bijzondere theaterperiode tot een einde gekomen. De 53-jarige acteur speelde de afgelopen maanden mee in de voorstelling De Opvolgers. Dat deed hij samen met zijn collega’s van De Nieuwe Ploeg. Nu de laatste voorstelling achter de rug is, merkt Vincent dat het afscheid hem meer doet dan hij vooraf had gedacht.

Op Instagram deelt hij een video die hij vlak voor de slotvoorstelling opneemt. Daarin vertelt hij openhartig hoe vreemd zo’n laatste keer voelt. Voor acteurs is een voorstelling vaak weken of maanden een vast onderdeel van hun leven. Je reist samen, speelt samen en bouwt met elkaar iets op. Als dat ineens stopt, valt er een stuk routine weg.
Vincent beschrijft het afscheid op een opvallende manier. Voor hem voelt het alsof er een cassettebandje wordt uitgewist. Daarmee bedoelt hij dat een periode echt wordt afgesloten. De voorstelling, de mensen en de vaste momenten verdwijnen niet uit zijn geheugen, maar het dagelijks ritme stopt wel. Dat raakt hem zichtbaar.
Laatste voorstelling raakt Vincent
In de video laat Vincent merken dat hij moeite heeft met het einde van de reeks. “De laatste” noemt hij altijd een beetje gek. Dat zullen veel theatermakers herkennen. Een voorstelling leeft zolang je die speelt. Daarna blijft alleen de herinnering over. Dat kan mooi zijn, maar ook pijnlijk.
Voor Vincent was De Opvolgers niet zomaar een klus. De voorstelling kwam in een periode waarin hij privé veel had meegemaakt. Daardoor kreeg het spelen extra betekenis. Op het podium staan bood hem afleiding, structuur en contact met collega’s. Juist dat maakte deze reeks belangrijk voor hem.
Hij zegt dan ook dat hij het zal missen. Dat gaat waarschijnlijk niet alleen over het applaus of de voorstelling zelf. Het gaat ook over alles daaromheen. De kleedkamers, de gesprekken, de spanning vlak voor opkomst en de energie van het publiek. Theater bestaat uit meer dan alleen de scène.
De laatste voorstelling voelt daarom als een kleine breuk. Iets wat maandenlang bij je hoorde, is ineens klaar. Vincent probeert dat moment onder woorden te brengen, maar je ziet dat het hem raakt. Hij wordt er emotioneel van, zegt hij zelf. Tegelijk houdt hij vertrouwen dat het goedkomt.